Każdemu z nas obiło się zapewne o uszy określenie „choroby cywilizacyjne”. Określa się tym mianem schorzenia, których częstość występowania wzrasta, wraz z rosnącym uprzemysłowieniem społeczeństwa. Jedną z najbardziej powszechnych, a jednocześnie często bagatelizowanych jednostek jest otyłość.

Przyczyny jej wystąpienia mogą być różne: obciążenie genetyczne, choroby metaboliczne czy zaburzenia hormonalne. Zdecydowanie częściej jednak, mamy do czynienia z tak zwaną nadmierną podażą energii, czyli jedzeniem zbyt dużo, przy jednoczesnym ruszaniu się zbyt mało.

Problem jest niebagatelny, bowiem niewielkie zaniedbania kumulują się, a gdy dojdzie już do późnych powikłań są one często nieodwracalne. Często wymienia się tutaj choroby układu sercowo – naczyniowego oraz problemy metaboliczne, typu cukrzyca czy podwyższony poziom cholesterolu, jednak pomijane są może nie tak niebezpieczne, ale za to bardzo dokuczliwe problemy z kręgosłupem czy stawami. Otyłość może nie tylko spowodować, ale również udaremnić próby leczenia wspomnianych schorzeń.

Staw kolanowy czy biodrowy można wymienić na tak zwaną endoprotezę, jednak pomijając fakt, że nigdy nie zastąpi ona w pełni naturalnych tkanek, nadmierna masa ciała może doprowadzić do jej obluzowania, a co za tym idzie konieczności kolejnych operacji, z reguły dużo bardziej problematycznych niż pierwsza. W gabinetach lekarskich często pojawiają się pacjenci, którzy proszą o coraz to nowe leki przeciwbólowe, czy zabiegi rehabilitacyjne, jednak szerokim łukiem omijają gabinety dietetyków, baseny, czy siłownie.

Warto zwrócić uwagę, że otyłość jest problemem złożonym i tak powinna być traktowana. Zastosowanie pierwszej lepszej diety, polecanej na forum internetowym zakończy się prawdopodobnie fiaskiem i będzie skutkować zniechęceniem do podejmowania kolejnych prób zmierzenia się z problemem. Odpowiedzią jest profesjonalna pomoc dietetyka, a w uzasadnionych przypadkach opieka Poradni Chorób Metabolicznych. Ważne jest by zacząć działać wcześnie. Im dłużej zwlekamy, tym większe ryzyko, że nawet po zrzuceniu zbędnych kilogramów, pozostanie po nich pamiątka w postaci zniszczonego kręgosłupa czy endoprotezy biodra lub kolana.

Arytmia nie jest jakąś określoną chorobą. W istocie jest to bardzo ogólne określenie na wiele różnych patologii, których wspólnym mianownikiem jest nieprawidłowa aktywność elektryczna serca. Pod tym pojęciem mogą się kryć zarówno stany łagodne, jak i bardzo poważne, zagrażające życiu choroby. Jeżeli zatem cierpi się na „arytmię” warto, dla własnego bezpieczeństwa wiedzieć o jaki jej typ dokładnie chodzi.

Na wstępie warto wspomnieć o tak zwanym układzie bodźco-przewodzącym. Ogólnie rzecz ujmując, jest to grupa elektrycznie aktywnych komórek, odpowiadająca za to by serce kurczyło się odpowiednio często i w odpowiedni sposób. Układ ten podlega pewnej kontroli układu nerwowego, jednak generalnie jest niezależny i to on właśnie odpowiada za inicjowanie poszczególnych skurczów serca.
Zaburzenia rytmu, czyli wspomniane arytmie, możemy podzielić na kilka grup. Po pierwsze nieprawidłowa może być praca tak zwanego węzła zatokowo – przedsionkowego, czyli naturalnego rozrusznika serca. Może on inicjować skurcze serca zbyt wolno, mówimy wtedy o bradykardii zatokowej lub zbyt szybko, mamy wtedy do czynienia z tachykardią zatokową.

Innym problemem może być zaburzenie przewodzenia, już powstałego impulsu przez kolejne elementy układu bodźco-przewodzącego. Mówimy wtedy o tak zwanych blokach.

Praca serca może być nieregularna, czyli niemiarowa. Innymi słowy poszczególne skurcze występują w nierównych odstępach czasu. Jednym z najczęstszych stanów chorobowych, w których dochodzi do niemiarowości jest tak zwane migotanie przedsionków. Jest to choroba niebezpieczna, ale nie dlatego, że serce nie pracuje równomiernie, ale dlatego, że w nieprawidłowo pracujących przedsionkach, de facto nie kurczących się wcale, może powstać skrzeplina, która po oderwaniu się od ich ściany staje się przyczyną zatoru, którego konsekwencją może być na przykład zawał mózgu. Dlatego też w leczeniu podstawowe znaczenie mają tutaj leki zmniejszające krzepliwość krwi.

Zaburzenia rytmu serca mogą również występować w sposób niestały. Pojawiać się na chwilę i znikać. Sprawia to, że są bardzo trudne do wykrycia w zwykłym EKG, dlatego też często w diagnostyce stosuje się tak zwane badanie Holter-EKG, polegające na całodobowej rejestracji czynności serca, przy pomocy specjalnego, noszonego przez pacjenta aparatu. Czasami jednak zaburzenie pojawia się tak rzadko, że potrzeba kilku prób, by je uchwycić na zapisie i zdiagnozować.

Ogólnie warto pamiętać, że jeżeli chorujemy na „arytmię”, to zdecydowanie powinniśmy wiedzieć, chociażby ogólnie, o jaki jej typ dokładnie chodzi. Bardzo uprości to rozmowę z lekarzem, a w przypadku stanów nagłych może nawet uratować życie.